Karalama – 1

Yazılması söylenmesi gereken o kadar çok şey var ki. Bir yerden başlasan sanki hiç susmadan konuşacak gibisindir. Ama o başlamayı ilk cümleyi getiremezsin bir türlü. Kelimeler dağ olmuştur artık ve dilin altında ezilmiştir. Sözler bile anlatamaz olmuştur bir süre sonra. Peki bütün bunlar neden? İçinde sürekli olarak büyüyen ve nedenini bilmediğin bir duygudan dolayı mı yoksa daha farklı birşeyden dolayı mı? Yoksa insanların büyümek dedikleri şey mi bu? Büyüdük galiba. İstemeden de olsa karşıda çıksak zamanla büyüdük. Hep çocuk kalırcasına ruhumuz genç bedenimiz kör kütük yaşlı.

Facebook Comments

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir