Birşeyi Unuttuk

loveHerşeyi öğrettik çocuklarımıza.
Doğru ile yanlışı, iyi ile kötüyü, güzel ile çirkini öğrettik.
Düşünce ağlamamayı, hayaller kurup yıkılmasını bilmeyi, çok çalışmadan kazanılamıyacağını öğrettik.
Matematik, fizik, biyoloji, felsefe, resim yapmayı öğrettik.
Ne kadar saçma şeyler varsa büyük bir özenle öğrettik çocuklarımıza.
Ama unutmuşuz ki sevmeyi öğretmedik.
Değer vermeyi öğretmedik çocuklarımıza.
Sevginin ne kadar değerli olduğunu unuttuk. Çünkü biz daha öğrenemeden çocuklarımız oldu bu dünyada.
Sevginin para ile geldiğini sanıp daha çok para kazanmaya çalıştık.Sevgileri parayla ölçtük, ölçtükçe daha az sevdik daha yalnızlaştık.
Artık sevmiyorduk bu dünyada ki sevgi bize yabancı, bize ulaşılmaz olmuştu. Biz artık çocuklarımıza başarılı olmayı öğretmeye başladık. Mutlu olmak değildi hedefimiz. Ya birinci olacaktın yada bir hiçtin. Ve her zaman bir hiç olduk, birinciler de hiç bir zaman mutlu olamadılar.
Çünkü sevmeyi bilmiyorduk.
Kimse bize öğretmemişti sevmeyi, duyduk ki artık sevgiler kitap ismi olmuş. Çocuklarımız oldu adı sevgi kendisi yalnızlık olan. Bir parça et  ve bir parça kemik olan ama kocaman soru işareti olan çocuklarımız.
Unutmuştuk ve unutturmuşlardı artık bize.
Sevgi kitap isminde, sevgi şiirlerde, sevgi filmlerde kaldı.
Ve yine kalakaldık bir avuç kum, birkaç damla gözyaşı ve yalnızlığımız ile.
Ve son olarak güzel bedenlere yüklemeye çalıştık bu sorumluluğu.
Ve siyah bir perde kapandı, oyun sona erdi, aklında sadece simsiyah bir perde ile kalakaldık koca bir ömrüm sonunda.
love-3

Facebook Comments

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir